We hebben ons dood verveeld, maar dan ook echt stééndood!
De volwassenen vonden het een goed idee om de tweede dag van bosklas op verrassingsuitstap te gaan. Fantastisch... Dank u, volwassenen. Dat hadden we nodig, na één dag.
Eerst die vervelende bus op...
Joepie... Monde Sauvage... Klinkt tof...
We mochten daar op een safaritreintje zitten. Slaapverwekkend!
Bij het rondrijden konden we verschillende dieren zien. Maar dat kunnen we in de klas op de computer ook...
Wie is er vandaag de dag nog onder de indruk van een olifant? Kazzen in ieder geval al niet.
Ook Jannes niet...
Een duffe papegaaienshow? Serieus? Moet dit nu?
En wie zit er nu in vredesnaam te wachten op een zeeleeuwenshow?
Struisvogels, dat hebben we in ons jonge leven al genoeg gezien.
Als zelfs onze leerkracht vandaag in slaap valt, weet je het wel. Dit was gewoon de saaiste dag uit ons leven...
We kregen ook nog bericht van Michael.
Hij mist ons, en toen we hem vertelden hoe saai onze dag was geweest, kon hij niets anders dan een traantje wegpinken.
Dank u Michael, voor het medeleven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten