De taxidermist

We zijn naar Tim Theo geweest. Tim Theo is een taxidermist, een taxidermist is iemand die dode dieren opzet. Tim spaart ook botten en skeletten en plakt ze aan elkaar.

 

We zijn ook binnen in zijn kamer geweest. Hij had een grote verzameling botten en opgezette dieren: een struisvogel, een krokodil, een uil, een flamingo, een vos, een kangoeroe, een babytijger, ...

Tim legde ons uit hoe je dieren opzet. Eerst maak je een snee in de buik. Dan haal je het lichaam er uit, maar alleen zijn schedel moet er nog in zitten. Dan stopte hij er hooi in en dan naaide hij het toe en klaar is kees!
 

 

Wat we jullie nog niet verteld hebben is dat Tim zeer creatief was, bijvoorbeeld: er hing een fiets in de lucht of er hing ook een andere fiets in de lucht met een skeletje van een vogel en er hingen ook strikjes aan het plafond en nog veel meer. 

 


Hij vertelde ook hoe je botten wit kon maken. Hij heeft nog eens goed gekeken naar de schedel die we mee hadden. Het was geen everzwijnenkaak, maar één van een groot hert.





 
Van Jacob, Louise, Helena, Mona en Guust





 

Op schooltijdreis...

Op een dag ging de klas van Lander eens naar de boerderij, om daar te leren over de Eerste Wereldoorlog. Samen met de klas van San/Valeria - die op de boerderij ging werken met de dieren - stapten de kinderen nietsvermoedend op de bus.
Het duurde niet lang of het liep fout. De buschauffeur miste zich van straat en reed met zijn bus pardoes in een scheur in het ruimte-tijd continuüm, waardoor de hele bus met alle inzittenden meteen werd gekatapulteerd naar het verleden, 100 jaar terug.
Tja... 't Kan verkeren.

We waren nog maar net bekomen van onze helse tocht naar het jaar 1914 of we werden al bijeengeroepen in een legertent, waar een zekere Sophie ons een nieuwe identiteitskaart in handen stopte met een nieuwe naam, en ons vertelde dat de oorlog was begonnen. De Duiters waren gekomen en hadden in die korte tijd al onze koekjes gestolen!
(komen ze daar nu echt voor uit Duitsland?)
Om ze terug te krijgen, gingen we moeten betalen met rantsoenbonnen. Dat zijn bonnetjes waarmee men in de oorlog eten kon kopen. 







Onze eerste opdracht was al niet eenvoudig. We moesten vluchten voor de Duitsers door snel zo veel mogelijk spullen in kruiwagens te laden - niet gemakkelijk als je moet kiezen tussen eten, juwelen, pyjama's of spelconsoles. Met die spullen hebben we dan in estafette een weide rond moeten racen. Alles wat we lieten vallen, moest blijven liggen.

 














Toen het tien uur was, moest elke groep 4 bonnen betalen om onze koeken te kunnen eten. Twee groepen betaalden meteen, terwijl de twee andere groepen nog discussieerden of ze de bonnen niet wilden sparen voor het middagmaal.
Na het tienuurtje marcheerden we in stille rijen terug naar de boerderij.

 

Voor het middageten moesten we nog sporen leren herkennen. Niet gemakkelijk als je er de dieren niet bij ziet, maar als we het goed deden, kregen we er weer rantsoenbonnen bij.
Die al snel weer konden worden afgepakt als we iets verkeerd deden...

Soms was het wel een beetje oneerlijk, maar het schijnt dat dat nu eenmaal zo gaat in een oorlog.

 

We leerden ook morsecode en lieten elkaar woorden ontcijferen. Onze morsecode maakten we met dierengeluiden, maar we verdenken de soldaten ervan dat stiekem ook te doen.







 











Gelukkig konden we 's middags allemaal genieten van onze boterhammen en een lekker soepje. En konden we even terug helemaal kind zijn door tekeningen te maken voor een wedstrijd.























Na het middagmaal werd het tijd om de dieren te voederen. In de oorlog is er voor mensen niet veel eten, dus ook voor dieren niet. Daarom moesten we eerst weegbree en zuring zoeken, twee planten die konijntjes graag eten.

Toen we de konijntjes aan het voederen waren, deden we een schrikbarende ontdekking. Ook in 1914 waren er bloedkonijntjes!

 





Op een bepaald moment waren we Timon kwijt. Gelukkig vond Jacob hem snel terug achter een hek en kon hij verder meehelpen de duiven, geiten, cavia's en schapen eten te geven.











We leerden ondertussen ook dat er tijdens de oorlog spion-duiven waren. Dat waren duiven die met een fototoestel op de borst foto's gingen trekken van de vijand en hun kampen.
Eén duif heeft daarvoor zelfs een medaille gekregen. Zijn naam was Cher Ami, wat Frans is voor 'Lieve Vriend'.






 
Toen alle dieren eten hadden gekregen, zagen we in de verte onze bus staan. Zo snel als we konden renden we erheen en sprongen we erop. De klas van San/Valeria was er al - zij beweerden zelfs niets te hebben gemerkt van onze tijdreis. De chauffeur vond gelukkig zijn weg terug naar het juiste wormgat, zodat we netjes terug werden afgeleverd op school in 2014.

We zijn er nog een beetje ondersteboven van.
Zo ondersteboven dat Anna, Tibor en Lander in de leraarskamer nog even een oorlogsscène moesten namaken.

Och, ja. 

Bosklas: Dag V

Psst, jij daar!


























NIETS!!!!!!!!!!

Bosklas: Dag IV

Na drie dagen bosklassen begint de vermoeidheid toe te slaan. Hárd toe te slaan.
Ondanks de tergende moeheid hebben we vandaag weer veel gedaan!

 







Onze ochtend begonnen we door wat vrij te spelen op het speeltuintje en in het bos.

 










Daarna hebben we verder gewerkt aan ons bosboekje. 
Prachtige werkjes zijn daarbij!

Er zijn al groepjes die hun bosboekje volledig hebben afgewerkt. 


 










 



We hebben ook heel lekker gegeten. Vis met puree en groentjes.

 








 










Dan mochten we buiten nog wat voetballen.




 


Na het voetballen deden we een wandelzoektocht van Ben en Jannes.




Op die zoektocht vonden we een hooiwagen, waar we op mochten zitten. Dat was superfijn!!! 

 











 


Toen we terug waren en avondeten hadden gegeten, maakten we ons klaar voor de fuif. Sommigen waren wat moe, maar van zodra we allemaal omgekleed waren, vond iedereen zijn energie al snel terug.
Het werd een SUPER-fuif!
 
 














We eindigden de avond met Jannes, die ons voorlas uit het boek Hotel Hoteldebotel. Supergezellig, én superspannend!

 















 

Na het voorlezen ging iedereen naar zijn kamer. Na zijn goedkeuring kwam Batman (Bedman?) ons ook allemaal in bed stoppen. Lieve man. Beetje nors en een nogal rasperige stem, maar toch lief.
 

Bosklas: dag III

We kunnen veel leuke dingen doen op bosklas.


Zo hebben we vandaag brieven gekregen, dat was gezellig.

We hebben vrij gespeeld, dat was tof.

We hebben frietjes gegeten, dat was lekker.

We hebben een groot spel van Ben gespeeld, dat was wijs.

We hebben een rap geleerd, dat was cool.

We hebben elkaar een beetje geplaagd, dat was leuk.

We hebben een sluipspel gespeeld, dat was spannend.


Maar het kan niet altijd gezellig, tof, lekker, wijs, cool, leuk of spannend zijn. Soms moet er ook eens worden gewerkt. Daarom hebben we vandaag ook nog wat geléérd. Onder lichte dwang werden de kinderen ertoe aangezet een 'bosboek' te maken, met daarin informatie over een dier, informatie over een plant en daar nog een vrije tekst of verslag bij. 
Sommige vlogen meteen in het onderzoek, anderen treuzelden nog eventjes, maar het duurde niet lang of de hele groep was volop bezig. Educatief, en dat op zijn Freinet!
Als wij niet flink bezig zijn...












 









 


 



 























 





Er kwamen al mooie werkjes uit, maar er kan maar eentje de mooiste gemaakt hebben. 






Hieronder de foto's van een echt prachtwerkje!

Supergoed werk, maar morgen mag het weer wat minder schools. Stel je voor dat we moe zouden worden.



Ondertussen kregen we al bezoek van The A-Team, en ook zij apprecieerden ons onderzoekswerk.

Doe normaal!

Af en toe rappen we ook eens op bosklassen. Dat moet ook gebeuren.

Bij deze releasen wij officieel de Doe Normaal!-rap.

Doe normaal!

Ik was eens in m’n eentje aan het wandelen door het bos,
toen ik plots iets zag liggen, daar wat verder op het mos.
Ik kwam een beetje dichter en ik zag: het was een vos.

Ik gilde superblij, want die vos, die keek naar mij,
maar weet je wat dat beestje toen ineens tegen me zei?

Doe normaal (7x)   [yo, yo]
Doe normaal (7x)   [yo, yo]
Doe normaal! [yo]
 Doe normaal!! [yo]

Doe normaal!!!

Na een avond stappen kwamen we weer bij ons huis,
en toen ik door de deur kwam voelde ik: het zit niet pluis.
Dat klopte: op de keukenvloer liep daar opeens een muis.

Ik riep: ‘Waar is de kat?’, ik schreeuwde: ‘Trap hem plat’,
maar die muis die sprak tot mij met zo een blik van ‘Weet je wat?’

Doe normaal (7x)   [yo, yo]
Doe normaal (7x)   [yo, yo]

Doe normaal! [yo]
Doe normaal!! [yo]

Doe normaal!!!

Monster in de kast?                   [Doe normaal!]
Bed ondergeplast?                   [Doe normaal!]
Bang voor een spin?              [Doe normaal!]
Je bed nu al in?                   [Doe normaal!]
Je knuffel weer zoek?       [Doe normaal!]
Kak in je broek?             [Doe normaal!]

Doe normaal! [yo] 
Doe normaal!! [yo]

Doe normaal!!!

 Een nummer van Louise, Mona, Lotte en Lander

Han Solo vindt het alvast een hit.

 

Bosklas: dag II

Omdat wij jong en hip zijn, is het vandaag selfie-dag:

                                                     Een ochtendgymnastiekfie...



 









Een busfie....












                                                                      Een tijgerfie... 












Een pinguinfie...

                                                                   Een kalkoenfie...

Een giraffie...








 






                                                                     Een treinfie...











Een zeeleeuwshowfie...






 
We kwamen ook angstaanjagend dicht in de buurt bij enkele beestjes.

 



                                            Daarom trokken we een zebrafie...













Een nieuwe giraffie...












 
                                                                      En een uilfie...





 





Op een bepaald moment heb je uiteraard genoeg van al die beestjes, en dan trek je een briefnaarhuisschrijvenfie...

We speelden ook nog een avondspel, maar daar hebben we geen selfie van. Of dacht u dat we echt zó hip waren?




In elk geval zijn we hip genoeg voor Spock, die onze tweede dag al goedkeurde.

Bedankt voor je inbreng, Spock, maar volgende keer mag het iets enthousiaster.