Pythagoras, Archimedes, Newton, zelfs Poincaré; we geven hen allen het nakijken.
Elke week ontpopt de hele klas zich tot een grote troep wonderkinderen, tijdens het uurtje Wiskundige Creatie. Op dat moment beginnen we in ons rekenschrift een beetje te prutsen met cijfers, punten, lijnen, vormen en maateenheden.
Dat gepruts verandert al snel in stevig wiskundig onderzoek, en hop, we zijn vertrokken!
Zo begonnen we vorige week met het bespreken van een tekening van een kabouter. In die kabouter zat een ovaal, en wij vroegen ons af hoe we een ovaal het best zouden kunnen tekenen.
We kwamen al snel op het idee om een grote cirkel te tekenen,
met daarbovenop een cirkel met een kleinere straal.
Terwijl we dat onderzochten, bleek dat veel passers in de klas kapot waren, dus begonnen enkele kinderen al meteen zelf verschillende soorten passers te maken.
Ondertussen kregen we al bericht van enkele Chinese en Amerikaanse bedrijven om onze patenten over te kopen. Zo snel gaat dat bij ons. 
Niet iedereen is bezig met passers of ovalen. Sommige kinderen werken nog veel liever aan een volledig eigen werkje.
Kaj heeft een beetje geprutst met lijnen, schreef er afstanden bij die helemaal niet kunnen kloppen, en is nu bezig een speels werkblaadje te maken voor iedereen.
Na de bosklassen werken we verder, al ziet het ernaar uit dat we binnenkort een extra uurtje in de week zullen moeten inlassen. Laat die Nobelprijzen maar komen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten